Planując krótką wycieczkę w rejonie Zakopanego, łatwo pomylić wysokość szczytu z przewyższeniem całej trasy. Sarnia Skała ma 1377 m n.p.m., a mimo niewielkiej wysokości oferuje jeden z ciekawszych widoków na Giewont i Kotlinę Zakopiańską. Poniżej wyjaśniam, skąd najlepiej na nią wejść, ile zajmuje podejście i jak przygotować się do wycieczki.
Najważniejsze informacje o Sarniej Skale w kilku punktach
- Wysokość szczytu wynosi 1377 m n.p.m.; w niektórych opisach można spotkać zaokrąglenie do 1378 m.
- Najbliższa przełęcz to Czerwona Przełęcz położona na wysokości około 1301 m n.p.m.
- Ostatni odcinek z przełęczy ma około 300 m i zajmuje mniej więcej 10-15 minut.
- Najpopularniejsza trasa prowadzi z Doliny Strążyskiej przez Polanę Strążyską i Czerwoną Przełęcz.
- Rowerem na szczyt nie wjedziemy, ponieważ końcowy odcinek jest pieszym szlakiem w Tatrzańskim Parku Narodowym.
Wysokość Sarniej Skały wynosi 1377 m n.p.m.
Oficjalny opis trasy Tatrzańskiego Parku Narodowego podaje wysokość 1377 m n.p.m. To właśnie tę wartość przyjmuję jako podstawową. W internecie pojawia się też liczba 1378 m, co wynika z zaokrągleń lub korzystania z innych opracowań, ale różnica jednego metra nie ma żadnego znaczenia podczas planowania wycieczki.
| Miejsce | Wysokość | Znaczenie na trasie |
|---|---|---|
| Dolina Strążyska | około 904 m n.p.m. | Popularny punkt startowy |
| Czerwona Przełęcz | około 1301 m n.p.m. | Rozdroże przed podejściem na szczyt |
| Sarnia Skała | 1377 m n.p.m. | Skalisty punkt widokowy |
| Giewont | 1894 m n.p.m. | Dominujący szczyt widoczny z Sarniej Skały |
W praktyce ważniejsze od samej wysokości jest przewyższenie. Z Doliny Strążyskiej na wierzchołek trzeba pokonać około 470 m różnicy wysokości, dlatego trasa nie jest zwykłym spacerem po dolinie. Jednocześnie nie wymaga umiejętności wspinaczkowych, choć końcowe skały trzeba przejść uważnie.
Sarnia Skała leży w pasie reglowym Tatr Zachodnich, między Doliną Strążyską a Doliną Białego. Jej skalisty grzbiet ma około 300 m długości, a sam wierzchołek jest wyraźnie bardziej otwarty niż leśne odcinki prowadzące do niego.
Najlepsze dojście prowadzi przez Dolinę Strążyską
Najbardziej logiczny wariant zaczyna się przy wylocie Doliny Strążyskiej. Czerwony szlak prowadzi przez dolinę na Polanę Strążyską, a dalej czarnym szlakiem dociera się na Czerwoną Przełęcz. Z przełęczy odchodzi krótkie, ślepe odgałęzienie bezpośrednio na Sarnią Skałę.
Przeczytaj również: Papieski szlak w Tatrach - Spokojna trasa z historią
Trasa krok po kroku
- Wejście do Doliny Strążyskiej i przejście czerwonym szlakiem przez leśny odcinek.
- Odpoczynek na Polanie Strążyskiej, gdzie znajduje się punkt gastronomiczny i dobry widok na północną ścianę Giewontu.
- Podejście czarnym szlakiem na Czerwoną Przełęcz, czyli najbardziej wymagający fragment wycieczki.
- Krótki marsz odgałęzieniem na szczyt Sarniej Skały.
- Powrót tą samą drogą na przełęcz albo zejście w stronę Doliny Białego.
Od Czerwonej Przełęczy do wierzchołka jest około 300 m, a przejście zajmuje zwykle 10-15 minut. Ten fragment wygląda niepozornie, ale przy mokrej nawierzchni skały stają się śliskie. Ja nie traktowałbym go jako miejsca do szybkiego „dokręcenia” tempa, nawet jeśli wcześniejsza część trasy wydawała się łatwa.
Pełna trasa z Doliny Strążyskiej przez Sarnią Skałę do Wielkiej Krokwi ma około 8,2 km. TPN podaje średnio 2 godziny podejścia i 1 godzinę 30 minut zejścia, ale czas zależy od przystanków, kondycji oraz tłoku na szlaku.
Co zobaczymy po drodze i na szczycie
Największą nagrodą jest widok na północną ścianę Giewontu. Z tej perspektywy dobrze widać jej skalisty charakter, a po przeciwnej stronie rozciąga się panorama Zakopanego i Podhala. Przy dobrej widoczności Sarnia Skała daje bardzo dużo w stosunku do wysiłku potrzebnego na wejście.
Po drodze można dodać krótki odcinek do wodospadu Siklawica. Znajduje się około 300 m od Polany Strążyskiej, więc nie wymaga dużego nadłożenia drogi, jeśli wybierzemy wariant z powrotem na tę samą polanę. W okresach suchych wodospad może jednak mieć znacznie mniejszy przepływ.
Okolice szczytu są interesujące również przyrodniczo. Na wapiennych skałach rosną gatunki związane z takim podłożem, między innymi szarotka alpejska, goryczki i inne rośliny naskalne. Nie schodzę ze szlaku w poszukiwaniu kwiatów, bo delikatna roślinność i kosodrzewina szybko cierpią od wydeptywania.
Jak przygotować się do wejścia
Sarnia Skała jest dostępna dla osób, które mają podstawową kondycję, ale nie oznacza to, że można ruszyć bez przygotowania. Podejście na Czerwoną Przełęcz jest wyraźnie strome, a kamienisty finał wymaga stabilnego obuwia z podeszwą zapewniającą przyczepność.
- Wybierz buty trekkingowe lub sportowe obuwie z bieżnikiem, nie miejskie sneakersy z gładką podeszwą.
- Zabierz wodę i niewielką przekąskę, nawet przy krótkim wariancie wycieczki.
- Sprawdź prognozę oraz komunikaty TPN, szczególnie po intensywnych opadach i zimą.
- Zostaw zapas czasu na mijanie innych turystów i odpoczynek na przełęczy.
- Nie podchodź do krawędzi skalnych podczas silnego wiatru ani przy oblodzeniu.
Najczęstszy błąd polega na ocenianiu tej trasy wyłącznie po dystansie. Kilka kilometrów może oznaczać sporo wysiłku, jeśli większość drogi prowadzi pod górę. Zimą sytuacja zmienia się jeszcze bardziej, dlatego bez doświadczenia w turystyce zimowej lepiej wybrać łatwiejszy cel albo skorzystać z pomocy przewodnika.
Na wszystkich szlakach Tatrzańskiego Parku Narodowego obowiązuje bilet wstępu. Przed wyjściem dobrze sprawdzić bieżące zasady, dostępność trasy i ewentualne zamknięcia.
Czy można połączyć wycieczkę z jazdą na rowerze
Na samą Sarnią Skałę nie prowadzi trasa rowerowa. Końcowy odcinek z Czerwonej Przełęczy jest pieszym szlakiem, a poruszanie się rowerem po TPN jest dozwolone tylko na drogach i trasach udostępnionych do tego celu.
Dla osoby jeżdżącej na rowerze sensowny plan wygląda inaczej. Rower może posłużyć do dojazdu w rejon Zakopanego lub jako element aktywnego dnia, ale przed wejściem na szlak trzeba go bezpiecznie zostawić poza trasą. Nie próbowałbym wnosić roweru na skalisty odcinek, bo byłoby to niewygodne, niebezpieczne i niezgodne z charakterem tego szlaku.
Dobrym połączeniem jest spokojny dojazd rowerem po dozwolonych drogach w okolicy, a później piesze wejście na punkt widokowy. W ten sposób wycieczka pozostaje sportowa, ale nie zamienia się w forsowanie sprzętu tam, gdzie nie ma dla niego miejsca.
Dlaczego Sarnia Skała dobrze sprawdza się na pierwszy tatrzański cel
Wysokość 1377 m n.p.m. może brzmieć skromnie przy tatrzańskich gigantach, lecz właśnie to jest jej zaletą. Trasa oferuje dużo widoków przy umiarkowanym czasie przejścia, a przy tym pozwala poczuć prawdziwie górski charakter podejścia.
Najlepiej zaplanować wyjście poza najbardziej zatłoczonymi godzinami, zabrać odpowiednie obuwie i nie lekceważyć pogody. Wtedy Sarnia Skała staje się nie tylko odpowiedzią na pytanie o wysokość, lecz także bardzo udanym celem jednodniowej wycieczki w Tatrach.
